سالهای کودکی

  دوست درام به سالهای شیرین کودکی باز گردم ودر کوچه

باغهای شادی با پروانه ها به گفت و گو بنشینم و

با جویبار کوچکی که از کنار خانه گلی مان می گذشت همراه

شوم .باران برایم ترانه می خواند نسیم از کنارم عبور می کرد

 به من سلام می کرد و خورشید به رویم لبخندی می زد.

شبها که دلم می گرفت ستارگان و ماه برایم از روز های

روشن می گفتند :

اما امروز تنها تر از آنم

   گلی به سمت خانه مان نمی شکفد و من در هیا هوی زندگی ماشینی

 زمزمه های پاک باران را شنیدم و در گردو غبار لبخند خورشید

را ندیدم ؛ دوست دارم به سالهای شیرین و پر خاطره

کودکی باز گردم .از غربت شهر به صفای روستای کوچک

 مان بازگردم . باید به کوچه های خاکی به مزرعه و به

گلها و به آن جویبار کوچک سلالم کنم

     باید بروم....

                          پروانه ها منتظرند ...

        با عرض سلام خدمت تمامه دوستانی که عاشقانه می یاید

عاشقانه  می رید می خواستم بگم شعر بالا رو کسی بهم داده بود

  وقتی که با اون بودم اما حالا دیگه با اون

هیچ رابطه دوستی دیگه ندارم از اون فقط چند تا شمع برای

 یادگار دارم  الان هم نمی دونید چه حالی دارم.........