ٍٍدر کوچه ی تنهای خویش می گذشتم تنها و بی پناه در این کوچه

سر گردان بودم که به یه بن بست و با امیدی رسیدم.

دست به دیوار شکسته ی دل خود کشیدم و در آن حال صدای

کسی دا شنیدم که می گفت غمگین مباش و مثل کوه استوار باش

به او گفتم نمی توانم اشکهایم سر ازیر شد صدایش را شنیدم که باز

می گفت در این کوچه به دنبال چه آمدی به دنمبال رهگذر گم شده

گفتم که از این کیستی که از حال من با خبری ترس سراسر وجودم

را گرفته بود و وجود کسی را حس میکردم او را نمی دیدم ای

رهگذرنامم را همیشه به خاطر بسپار

 بسپار